işte bu yakışıklı benim kardeşimmm...

İşte bu yakışıklı mı yakışıklı, şirin mi şirin çocuk daha önceki yazılarda da bahsettiğim gibi benim bir tanecik kardeşim... Bu resimleri çekebilmek için epeyce çaba sarfettim... Ama amacıma ulaştım ve bu birbirinden güzel kareleri yakalayabildim...

ahmetimin resimleri

bir tulum çocuğa bu kadar yakışır yaw... bandanasıda ablasının (yani benim) ama ona daha çok yakışıyor...

cavanar

bu cavanar var ya bu cavanar(canavar değil cavanar:)) benim herşeyim, yaşam kaynağım, en büyük sevincim benim biricik KARDEŞİM... o olmazsa bende olmam heralde... ne zaman bir şeye kızsam, üzülsem, mutsuz olsam, dertlensem... ona bekınca hepsini unutuyorum yaw...

resmindende anlaşılacağı gibi çok yaramaz bir velet kendisi... aşırı derecede yaramazlık yapar ama hep sessiz halleder işini... ahmetin sesi çıkmazsa kesin bi dolap çeviriyor demektir... ama onun dağıttığı kıyafetleri toplamak, kirlettiklerini yıkamak, kırdıklarını temizlemek bile büyük bir zevk... bunu ancak anne olunca anlayabilirsiniz derler ama öyle değilmiş... ben tecrübe ettim, ordan biliyorum... ben bu cavanarın ablası oluyorum, ama onun sayesinde bebek büyütme konusunda güzel bir deneyim sahibi oldum... neyse fazla uzatmayalım zaten bu blog ahmet için... :)